Knock knock.....

....who's there?

Ik ben het! 8 maanden later O.o

Zoals reeds voorspeld hield ik het bloggen wederom niet vol. Twee berichten zelfs maar de vorige keer. Maar ik ga toch maar proberen er weer op voort te borduren.

Wat is er in de afgelopen 8 maanden gebeurd? Weinig qua afvallen, veel in alle andere opzichten. In mei is bij mijn vader darmkanker geconstateerd. Met uitzaaiingen naar de lever. Niks meer aan te doen.... Nou ja, zo kwam het eerste bericht binnen. Als een grote klap en we zouden geluk hebben als hij nog een half jaar tot een jaar zou hebben. Misschien zou met chemo deze verwachting nog enigszins opgerekt kunnen worden. Inmiddels zijn we dus 7 maanden verder en gaat het naar omstandigheden en boven verwachting goed met mijn vader. De kuren zijn goed aangeslagen en hoewel men geen uitspraken over levensverwachtingen doet, is men zeer optimistisch en mijn vader gelukkig ook.

Tot het nieuws over mijn vaders ziekte ging ik nog braaf vrijwel iedere werkdag wandelen. Ik denk dat ik op dat moment 86 a 87 kilo woog. Niet spectaculair maar ook geen 89 meer. Best oké dus. Na het nieuws over mijn vaders ziekte was het eerste wat ik dacht "nu moet ik extra hard mijn best gaan doen, voor hem". Helaas werkte deze psychologie bij mij niet bepaald en kreeg ik al gauw de "schijt aan alles en ik voel me al zo rot, laat me dan op zijn minst hiervan genieten" mentaliteit. Met alle gevolgen van dien. Het trieste dieptepunt: 90,1 kilo

Na de kerstdagen dacht ik 1 januari ga ik weer beginnen. Oh nee, 2 januari. Of nee, doe dan maar 4 januari want dat is een maandag. En toen de realisatie: als je al meteen zo begint, dan heb je het eigenlijk al opgegeven. Dus op 28 december 2015 gelijk maar begonnen, waarom ook gewoon niet? Natuurlijk is die eerste week een lastige, want nog van alles over van de kerstdagen, het is nog vakantie (ik moest wel 2 dagen werken maar is toch anders in zo'n periode) en oud & nieuw komt er nog aan. Maar ik heb vooral geprobeerd bewust bezig te zijn en ook bewust te genieten.

Ik probeer nog een beetje een balans en ritme te vinden. Overdag gaat het me goed af met groene smoothies als ontbijt, gezond gevulde wraps of yoghurt met fruit als lunch en waarvan ik denk dat het gezonde avondmaaltijden zijn. Daarna blijft het soms nog zoeken in de kasten naar iets lekkers maar ik heb de verleiding tot nog toe redelijk weten te weerstaan (scheelt ook als je niks bijzonders in huis haalt). Lopen moet ik nog goed oppakken, daar moet ik me echt nog toe zetten. Maar gisteren een half uur stevig gewandeld (zonder pijn dus yay!) en dat geeft dan toch ook wel weer een hoop voldoening. Volhouden wordt weer het grootste struikelblok, maar het begin is er (alweer).

88,7