En we zijn weer terug bij af. 90,2 zei de weegschaal vanmorgen.
Februari ging nog redelijk, maart was weer echt pet. De "kan-mij-alles-schelen-ik-wil-lekker-en-veel-eten" mentaliteit zette de kop weer op en zwak als ik (blijkbaar) ben ging ik daar vrolijk in mee.
Maar ja, dan wordt het toch weer lente en de eerste echt mooie lentedag komt om de hoek kijken. En dan ben ik wel een herfst en winter mens, een fijn dagje buiten zitten vind ik ook niet erg hoor. Alleen weet je dan met je 20 kilo + teveel ineens niet meer wat je aan moet / kunt doen. Ik háát de zomergarderobe, dat staat me gewoon niet. Jurkjes; hartstikke leuk hoor, maar met die witte melkflessen van mij eronder ziet het er niet uit. Met een legging eronder overigens net zo min. Leuke platte schoentjes geven mij nog extra het uiterlijk van kleine dikke prop. Leuke schoentjes met hakken zijn geweldig... als ik er niet op hoef te lopen. Korte broeken is al helemáál geen gezicht (niet alleen om mijn melkflessenbenen maar ook om allerlei andere eigenschappen van voornoemde benen, vooral het bovendeel daarvan) en van die half lange broeken vind ik dan weer super truttig, plus weer datzelfde schoenen probleem. Kortom; geef mij maar een lange broek met een leuk paar (wedge) sneakers of (enkel)laarzen.
Maar aangezien die lente en zomer toch onvermijdelijk zijn, gaat het in het koppie ook weer malen dat ik er toch echt wat aan moet gaan doen wil ik me niet weer ellendig door mijn minst favoriete seizoen heen moeten slepen.
En dus...... begint vandaag poging weet-ik-veel-honderd in het verhaal dat afvallen heet.
Ik ga proberen het toch wat meer in het koolhydraat arme te zoeken. Niet volledig koolhydraatarm leven hoor, het moet wel leuk blijven zeg ik altijd. Maar ik zie er wel veel goede en interessante dingen in en zie en hoor om me heen dat veel mensen er baat bij hebben. Nu mag je bij echt koolhydraatarm bijvoorbeeld ook al weinig tot geen fruit in verband met de suikers (en dus koolhydraten) maar dat vind ik dan weer onzin. Maar ik probeer het wel een beetje te beperken naar 2 kleine hoeveelheden fruit per dag. Vooral wil ik proberen (veel) meer groente in mijn dagelijkse eten te krijgen want dat is echt pet bij mij. Aangezien ik er moeite mee heb om bijvoorbeeld bij mijn avondeten een echt flinke portie groente naar binnen te werken ga ik proberen dat meer over de dag te verspreiden. Beginnend in ieder geval met een groene smoothie. Dat deed ik voorheen ook en beviel me goed. Ik zal er verder weer even een weg in moeten zien te vinden en vooral van de snackzin af moeten komen. Bij eerdere pogingen bleef de snackzin na een week of wat sterk zijn goed weg dus dat zou moeten lukken. Maar goed, dat ik het kan heb ik al vaak genoeg aan mezelf bewezen. Nu nog bewijzen dat ik het vol kan houden.......
maandag 4 april 2016
woensdag 27 januari 2016
Opkrabbelen na de dip en leuke dingen kopen
Leek ik vol goede moed te zijn begonnen aan het nieuwe jaar, zakte het niet lang daarna toch weer in. Zin in lekkere dingen nam de overhand en ik liet het gebeuren, met ondertussen dat zeurende stemmetje in mijn achterhoofd dat me vertelde dat dit toch écht niet bevorderlijk was. Maar ja, wie houdt er nou van zeurende stemmetjes. Die negeer je toch het liefst?!
Het resultaat is dat de weegschaal weer boven die 89 uit is gekomen en dat is NIET LEUK. Maar wel mijn eigen schuld :-(
En dus probeer ik weer op te krabbelen en mezelf te herpakken. En als je het doet, moet je het goed doen, dus ik ben mezelf nu aan het inlezen in diverse recepten die vooral voor de lunch erg prettig, leuk, lekker een smaakvol kunnen zijn. Want dat je wil afvallen wil natuurlijk niet zeggen dat al je voedsel droog moet zijn en naar zaagsel moet smaken. Ik zie veel lekkere dingen in Paleo en koolhydraat arme recepten. Nee, ik doe niet mee aan die diëten, maar een lekker recept is altijd prima toch? En er zijn op dit moment nou eenmaal heel veel recepten online te vinden die zich met deze concepten bezig houden.
Vandaag voor het eerst een lunch die anders is dan anders. Geen boterhammen of bakje yoghurt maar een gevarieerde verzameling lekkere dingen die als het goed is ook nog eens best goed voor je zouden moeten zijn. Laten we het hopen (en anders heb ik in ieder geval lekker geluncht, haha!).
Mijn lunch voor vandaag bestaat uit een "oopsie" (wat ik overigens echt een walgelijke naam vind) belegd met sla en gerookte zalm, sushi van bloemkool met surimi en sugar snaps, een gekookt eitje en een wrap van koolblad gevuld met tonijnsalade. Het is wel een stuk meer werk dan een boterham smeren, maar het is ook veel leuker. Het blijft in het begin natuurlijk altijd even aftasten wat je (ruim) van tevoren kunt klaarmaken, wat je kunt invriezen en wat je echt pas 's ochtends kunt maken maar dat vind ik dan ook altijd wel weer leuk. En nog een pluspunt; ik heb gisteravond - na mijn wandeling - niet op de bank voor de tv gehangen maar in de keuken gestaan.
En dan is dit het resultaat
Lekker, maar het ziet er wel een beetje ongezellig uit zo met dat plastic... En de sojasaus in het Rainbow Dust potje staat ook best bijzonder. Het heeft er niet minder om gesmaakt hoor, maar het oog wil af en toe ook wat hè.
Goed excuus om het internet af te struinen naar dé perfecte verpakking voor mijn dagelijkse lunches. Al gauw besloten dat het niet zo maar een broodtrommel zou moeten worden, maar een heuse bento box. Wat in de meeste gevallen eigenlijk ook gewoon een broodtrommel is.... Maar al gauw viel mijn oog op de boxen van Monbento, want moooooooooooi. Wat een plaatjes zeg. Behoorlijk stijf aan de prijs voor een broodtrommel van 2 verdiepingen. Maar zo mooi........
Luck will have it dat de site van Monbento flinke kortingen beloofde en die belofte ook nog eens nakwam ook. Natuurlijk heb ik daardoor wel weer veel teveel uitgegeven aan alle leuke accessoires die je er nog bij kon kopen, maar ondanks dat ik hem nog niet in mijn bezit heb ben ik nu al reuze enthousiast over en blij met mijn aankoop.
Zeg nou toch zelf, dit is toch een schatje! Ze hebben ze ook nog in heel veel andere leuke kleuren, maar ja, die waren niet voor de helft van de prijs, hahaha. Gelukkig is rood mijn favo kleur en de combinatie met wit is altijd goed (want kerstmis!).
Zodra ik een lunch heb gemaakt in deze super leuke box ga ik er zeker weer een blogje tegenaan gooien. Oh ja, en ook uiteraard om mijn vorderingen op afval gebied bij te houden ;-)
89,2
Het resultaat is dat de weegschaal weer boven die 89 uit is gekomen en dat is NIET LEUK. Maar wel mijn eigen schuld :-(
En dus probeer ik weer op te krabbelen en mezelf te herpakken. En als je het doet, moet je het goed doen, dus ik ben mezelf nu aan het inlezen in diverse recepten die vooral voor de lunch erg prettig, leuk, lekker een smaakvol kunnen zijn. Want dat je wil afvallen wil natuurlijk niet zeggen dat al je voedsel droog moet zijn en naar zaagsel moet smaken. Ik zie veel lekkere dingen in Paleo en koolhydraat arme recepten. Nee, ik doe niet mee aan die diëten, maar een lekker recept is altijd prima toch? En er zijn op dit moment nou eenmaal heel veel recepten online te vinden die zich met deze concepten bezig houden.
Vandaag voor het eerst een lunch die anders is dan anders. Geen boterhammen of bakje yoghurt maar een gevarieerde verzameling lekkere dingen die als het goed is ook nog eens best goed voor je zouden moeten zijn. Laten we het hopen (en anders heb ik in ieder geval lekker geluncht, haha!).
Mijn lunch voor vandaag bestaat uit een "oopsie" (wat ik overigens echt een walgelijke naam vind) belegd met sla en gerookte zalm, sushi van bloemkool met surimi en sugar snaps, een gekookt eitje en een wrap van koolblad gevuld met tonijnsalade. Het is wel een stuk meer werk dan een boterham smeren, maar het is ook veel leuker. Het blijft in het begin natuurlijk altijd even aftasten wat je (ruim) van tevoren kunt klaarmaken, wat je kunt invriezen en wat je echt pas 's ochtends kunt maken maar dat vind ik dan ook altijd wel weer leuk. En nog een pluspunt; ik heb gisteravond - na mijn wandeling - niet op de bank voor de tv gehangen maar in de keuken gestaan.
En dan is dit het resultaat
Lekker, maar het ziet er wel een beetje ongezellig uit zo met dat plastic... En de sojasaus in het Rainbow Dust potje staat ook best bijzonder. Het heeft er niet minder om gesmaakt hoor, maar het oog wil af en toe ook wat hè.
Goed excuus om het internet af te struinen naar dé perfecte verpakking voor mijn dagelijkse lunches. Al gauw besloten dat het niet zo maar een broodtrommel zou moeten worden, maar een heuse bento box. Wat in de meeste gevallen eigenlijk ook gewoon een broodtrommel is.... Maar al gauw viel mijn oog op de boxen van Monbento, want moooooooooooi. Wat een plaatjes zeg. Behoorlijk stijf aan de prijs voor een broodtrommel van 2 verdiepingen. Maar zo mooi........
Luck will have it dat de site van Monbento flinke kortingen beloofde en die belofte ook nog eens nakwam ook. Natuurlijk heb ik daardoor wel weer veel teveel uitgegeven aan alle leuke accessoires die je er nog bij kon kopen, maar ondanks dat ik hem nog niet in mijn bezit heb ben ik nu al reuze enthousiast over en blij met mijn aankoop.
Zeg nou toch zelf, dit is toch een schatje! Ze hebben ze ook nog in heel veel andere leuke kleuren, maar ja, die waren niet voor de helft van de prijs, hahaha. Gelukkig is rood mijn favo kleur en de combinatie met wit is altijd goed (want kerstmis!).
Zodra ik een lunch heb gemaakt in deze super leuke box ga ik er zeker weer een blogje tegenaan gooien. Oh ja, en ook uiteraard om mijn vorderingen op afval gebied bij te houden ;-)
89,2
woensdag 6 januari 2016
Knock knock.....
....who's there?
Ik ben het! 8 maanden later O.o
Zoals reeds voorspeld hield ik het bloggen wederom niet vol. Twee berichten zelfs maar de vorige keer. Maar ik ga toch maar proberen er weer op voort te borduren.
Wat is er in de afgelopen 8 maanden gebeurd? Weinig qua afvallen, veel in alle andere opzichten. In mei is bij mijn vader darmkanker geconstateerd. Met uitzaaiingen naar de lever. Niks meer aan te doen.... Nou ja, zo kwam het eerste bericht binnen. Als een grote klap en we zouden geluk hebben als hij nog een half jaar tot een jaar zou hebben. Misschien zou met chemo deze verwachting nog enigszins opgerekt kunnen worden. Inmiddels zijn we dus 7 maanden verder en gaat het naar omstandigheden en boven verwachting goed met mijn vader. De kuren zijn goed aangeslagen en hoewel men geen uitspraken over levensverwachtingen doet, is men zeer optimistisch en mijn vader gelukkig ook.
Tot het nieuws over mijn vaders ziekte ging ik nog braaf vrijwel iedere werkdag wandelen. Ik denk dat ik op dat moment 86 a 87 kilo woog. Niet spectaculair maar ook geen 89 meer. Best oké dus. Na het nieuws over mijn vaders ziekte was het eerste wat ik dacht "nu moet ik extra hard mijn best gaan doen, voor hem". Helaas werkte deze psychologie bij mij niet bepaald en kreeg ik al gauw de "schijt aan alles en ik voel me al zo rot, laat me dan op zijn minst hiervan genieten" mentaliteit. Met alle gevolgen van dien. Het trieste dieptepunt: 90,1 kilo
Na de kerstdagen dacht ik 1 januari ga ik weer beginnen. Oh nee, 2 januari. Of nee, doe dan maar 4 januari want dat is een maandag. En toen de realisatie: als je al meteen zo begint, dan heb je het eigenlijk al opgegeven. Dus op 28 december 2015 gelijk maar begonnen, waarom ook gewoon niet? Natuurlijk is die eerste week een lastige, want nog van alles over van de kerstdagen, het is nog vakantie (ik moest wel 2 dagen werken maar is toch anders in zo'n periode) en oud & nieuw komt er nog aan. Maar ik heb vooral geprobeerd bewust bezig te zijn en ook bewust te genieten.
Ik probeer nog een beetje een balans en ritme te vinden. Overdag gaat het me goed af met groene smoothies als ontbijt, gezond gevulde wraps of yoghurt met fruit als lunch en waarvan ik denk dat het gezonde avondmaaltijden zijn. Daarna blijft het soms nog zoeken in de kasten naar iets lekkers maar ik heb de verleiding tot nog toe redelijk weten te weerstaan (scheelt ook als je niks bijzonders in huis haalt). Lopen moet ik nog goed oppakken, daar moet ik me echt nog toe zetten. Maar gisteren een half uur stevig gewandeld (zonder pijn dus yay!) en dat geeft dan toch ook wel weer een hoop voldoening. Volhouden wordt weer het grootste struikelblok, maar het begin is er (alweer).
88,7
Ik ben het! 8 maanden later O.o
Zoals reeds voorspeld hield ik het bloggen wederom niet vol. Twee berichten zelfs maar de vorige keer. Maar ik ga toch maar proberen er weer op voort te borduren.
Wat is er in de afgelopen 8 maanden gebeurd? Weinig qua afvallen, veel in alle andere opzichten. In mei is bij mijn vader darmkanker geconstateerd. Met uitzaaiingen naar de lever. Niks meer aan te doen.... Nou ja, zo kwam het eerste bericht binnen. Als een grote klap en we zouden geluk hebben als hij nog een half jaar tot een jaar zou hebben. Misschien zou met chemo deze verwachting nog enigszins opgerekt kunnen worden. Inmiddels zijn we dus 7 maanden verder en gaat het naar omstandigheden en boven verwachting goed met mijn vader. De kuren zijn goed aangeslagen en hoewel men geen uitspraken over levensverwachtingen doet, is men zeer optimistisch en mijn vader gelukkig ook.
Tot het nieuws over mijn vaders ziekte ging ik nog braaf vrijwel iedere werkdag wandelen. Ik denk dat ik op dat moment 86 a 87 kilo woog. Niet spectaculair maar ook geen 89 meer. Best oké dus. Na het nieuws over mijn vaders ziekte was het eerste wat ik dacht "nu moet ik extra hard mijn best gaan doen, voor hem". Helaas werkte deze psychologie bij mij niet bepaald en kreeg ik al gauw de "schijt aan alles en ik voel me al zo rot, laat me dan op zijn minst hiervan genieten" mentaliteit. Met alle gevolgen van dien. Het trieste dieptepunt: 90,1 kilo
Na de kerstdagen dacht ik 1 januari ga ik weer beginnen. Oh nee, 2 januari. Of nee, doe dan maar 4 januari want dat is een maandag. En toen de realisatie: als je al meteen zo begint, dan heb je het eigenlijk al opgegeven. Dus op 28 december 2015 gelijk maar begonnen, waarom ook gewoon niet? Natuurlijk is die eerste week een lastige, want nog van alles over van de kerstdagen, het is nog vakantie (ik moest wel 2 dagen werken maar is toch anders in zo'n periode) en oud & nieuw komt er nog aan. Maar ik heb vooral geprobeerd bewust bezig te zijn en ook bewust te genieten.
Ik probeer nog een beetje een balans en ritme te vinden. Overdag gaat het me goed af met groene smoothies als ontbijt, gezond gevulde wraps of yoghurt met fruit als lunch en waarvan ik denk dat het gezonde avondmaaltijden zijn. Daarna blijft het soms nog zoeken in de kasten naar iets lekkers maar ik heb de verleiding tot nog toe redelijk weten te weerstaan (scheelt ook als je niks bijzonders in huis haalt). Lopen moet ik nog goed oppakken, daar moet ik me echt nog toe zetten. Maar gisteren een half uur stevig gewandeld (zonder pijn dus yay!) en dat geeft dan toch ook wel weer een hoop voldoening. Volhouden wordt weer het grootste struikelblok, maar het begin is er (alweer).
88,7
Abonneren op:
Reacties (Atom)